american room
a work by DAVID CLAERBOUT

video installation, 24min, 5.1 surround audio, HD, 2010
hauser & wirth gallery - london,
yvon lambert gallery - paris,
micheline szwajcer gallery - antwerp

Time is suspended in The American Room, a single-channel video installation shot and shown in the gallery’s eponymous upstairs space. In Claerbout’s film a group of people are seated for an intimate concert, yet one that is halted in time with the singer forever about to sing. The perspective is that of a slow camera which roves around the audience, providing lingering motion picture portraits of persons arrested in immobility. In so doing it allows for an almost stereoscopic experience of a single moment, as though the viewer were also there then. In fact, the listeners were not filmed in the room but against a blue-screen and then painstakingly composited to form the assembled group. A three dimensional — virtual — space allows for infinite camera movement, yet this has been purposely constrained to mimic a conventional camera’s path. The music travels with each camera position; it connects the spectator to the listener, dictating the movement of the piece and advocating continuity.

artist : david claerbout
production: claerbout studio
sound: kwinten van laethem

"De muziek en de wijze waarop die is bewerkt suggereert alles zelfs in die mate dat wij op basis van wat we hoorden, dachten dat de pianiste wel op het klavier tokkelde. Klank in het algemeen - zo vertelde David Claerbout - gaat een steeds grotere rol spelen in zijn creaties."
deredactie.be

"Het werk ‘The American Room' heeft eigenlijk twee hoofdacteurs, de klank en het beeld. Ze voeren elk een eigen agenda. Het beeld vertelt het verhaal van personages bij een muziekopvoering. Hoe langer je er naar kijkt, hoe doodser het overkomt. De klank is heel autoritair: hij is ruimtelijk en sensitief opgevat, terwijl het beeld plat en doods is. Er is één verbindingspunt: de pianiste in het beeld, die even immobiel blijft als alle andere figuren in de zaal, en de muziek die via vijf speakers in een gedempte, donkere ruimte te horen is. Het is een stuk voor één kijker/toeschouwer, want met tweeën in de ruimte mis je al de juiste richting vanwaar de muziek komt."
KunstHart


"Music figures prominently in the piece as well, with sound travelling spatially to reflect the position of the camera in the digitally constructed environment, further establishing cohesion between the composited parts while gradually allowing for a progressive understanding of the politically charged context."
SF Moma


"Claerbout has contrived his own version of surround sound in the darkened space where "The American Room" shows. This permits the intermittent piano track, cadged from copyright-free sources, to reinforce the illusion of a meandering camera. The music might be mistaken for a forgettable effort by a composer such as Charles Koechlin or Howard Skempton.
When a cut takes the camera view outside one of the room's windows, the sound gets muffled and issues from a speaker facing the viewer. When the camera ostensibly glides over the audience, the music, its volume louder, comes from behind."

SF Gate